• بخش های خبری
    •  
      منبع خبر :
      تعداد بازدید: 71
      کد: 196172
      تاریخ انتشار:
      ۱۳۹۹/۰۲/۰۸

      نطق پیش از دستور شهناز رمارم در نودمین جلسه علنی شورای شهر مشهد

      شهناز رمارم، عضو هیات رئیسه شورای اسلامی شهر مشهد، ناطق پیش از دستور نودمین جلسه علنی شورا بود.

      نطق پیش از دستور شهناز رمارم در نودمین جلسه علنی شورای شهر مشهد

      به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی شورای اسلامی شهر مشهد، متن کامل نطق در زیر آمده است:

      ابتدا هفته کارگر، معلم و شوراها را تبریک عرض می‌کنم.

      سه سال از انتخاب اعضای شورای پنجم می‌گذرد؛ به خاطر داریم حدود سه سال پیش اعضای شورای اسلامی شهر با شعار شفافیت، احترام به جایگاه و نظر شهروندان، افزایش شور و نشاط اجتماعی و ... توانست نظر و رای اکثریت شرکت‌کنندگان در انتخابات دوره پنجم شوراها در شهر مشهد را به خود جلب نماید و اینکه بعد از گذشت سه سال از دوره چهار ساله، زمان مناسبی است تا با بازخوانی قول و وعده‌های خویش به مردم، به خصوص در حوزه افزایش شور و نشاط اجتماعی نسبت به ادامه راه، نقشه راهی متناسب و برازنده شهروندان عزیز تهیه و بدان عمل نماییم.
      شوراها نمود مشارکت مردم در انجام امور مربوط به خود می‌باشد، امروزه مشارکت مردم در مأموریتهای دستگاههای اجرایی به عنوان یک امتیاز برجسته برای هر نهادی است و به نظر میرسد توفیقات مدیرانی که اعتقاد به مشارکت مردم در امور دارند به مراتب بیشتر از سایر مدیران است بنابراین نوع نگاه مدیران به مشارکت و اهتمام ایشان در این خصوص تعیین‌کننده خواهد بود.
      ترغیب و تشویق مردم در خصوص تشکیل انجمن‌ها و نهادهای اجتماعی، موضوعی که در ردیف ۶ ماده ۸۰ قانون شوراها (شرح وظایف شورای شهر) بر آن تاکید شده است، مشارکت عموم مردم در کارها را باعث خواهد شد، از آن جایی که مشارکت اجتماعی نه تنها موجب افزایش کارایی و بهره‌وری سازمان می‌شود بلکه جایگاه اجتماعی آن را که اصلی‌ترین معیارهای هر نهاد محسوب می‌گردد نیز ارتقا میدهد به عنوان مثال، جایگاه اجتماعی شهرداری‌ها و رضایتمندی شهروندان از مدیریت شهری، بنیانهای آن را مستحکم خواهد نمود و در این صورت است که مدیران شهری می‌توانند جهت آینده شهر و میزان توسعه‌یافتگی آن برنامه‌ریزی نمایند.
      یکی از بهترین راه‌های تحقق شعار اغلب اعضا بازخوانی کارکرد و ماموریت سمن‌ها در مدیریت شهری است که این سازمان‌‎های مردم نهاد یکی از مهم‌ترین بسترهای بروز و نمایش مشارکت شهروندان هستند و به عنوان گروه‌هایی مردمی، غیرانتفاعی، غیردولتی و غیرسیاسی می‌توانند تحولات بسیار خوبی را در شهر رقم بزنند و شهر را دچار تحولات مثبت کنند.
      استفاده از توان بالقوه سمن‌ها در زمان‌های قبل، حین و بعد از انجام پروژههای شهری، پایه‌های اجتماعی شهرداری را قوام بخشیده و شهروندان را مدافع انجام آن می‌نماید و این امر در افزایش مشارکت مالی و اجتماعی شهروندان در پروژههای شهری بسیار اثرگذار خواهد بود، شاید بتوان یکی از دلایل پیشبینی شوراها در قانون اساسی، پیبردن قانونگذار به این اصل مهم بوده است.
      در ردیف ۲ ماده 80 قانون بررسی و شناخت کمبودها، نیازها، نارساییهای اجتماعی، فرهنگی و ... حوزه انتخابیه، از جمله وظایف خطیر شورای اسلامی شهر هاست که قانون‌گذار بررسی و شناخت ارائه طرح و برنامهدر حوزههای مختلف شهری را بر عهده نمایندگان مردم در شورا گذاشته است بنابراین همه مردم با انتخاب نمایندگان خود به طور غیرمستقیم در تصمیمگیریهای شهری دخالت دارند.
      اغلب سمن‌ها زمینه های فرهنگی مسائل را مورد توجه قرار می‌دهند و جهت فرهنگسازی در حوزه مربوط، خود برنامه‌ریزی می‌نمایند به عنوان مثال اگر سمنی در حوزه محیط زیست فعالیت میکند در کنار کار اجرایی، بخش زیادی از انرژی خود را به ترویج فرهنگ زیست محیطی اختصاص میدهد و یا اگر سمنی در حیطه خیریه فعال می‌باشد یکی از برنامهها و اهداف آن فرهنگسازی، نیکوکاری، نوعدوستی و ... میان مردم جامعه است، بر همین اساس شهرداریهای توسعه یافته در بخشهای فرهنگی، اجتماعی، در اجرای تمام پروژه‌های شهری و در دست اقدام از سمن ها به عنوان حلقه واصل مجموعه شهرداری مردم بهره می‌گیرند و از این طریق نگاه فرهنگی خود به اداره شهر را تقویت کرده و ضمن افزایش مشارکت اجتماعی شهروندان، رضایت آنان را با درنظر گرفتن علایق و سلایق شان ارتقا میدهند. بدون شک کسب موفقیت در اجرای پروژههای شهری در سایه مشارکت سمن ها که جمعیتی نمونه از شهروندان هستند به مراتب بیش از پیش خواهد بود و به یقین رضایت اجتماعی عموم شهروندان را به دنبال خواهد داشت پرواضح است پایگاههای اجتماعی هر شهرداری، بالاترین سرمایه این نهاد محسوب می‌گردد. بنابراین با برنامهریزی لازم میتوان از ظرفیت بالا و بالقوه مردان در جهت تحقق موضوع بهره گرفت.
      همبستگی اجتماعی از طریق پذیرش هویت و شخصیت همه شهروندان بدون تبعیض و بدون خودی و دیگری، مراقبت از ضعیفان و ناتوانان، حمایت از گروه‌های کم درآمد و تهی دستان، حمایت از نهادهای مدنی و پاسخگو بودن قابل وصول است. در شهر پساکرونا چه شرایطی خواهیم داشت؟ کرونا در مرحله اول سلامتی آدمیان و در مرحله دوم اشتغال و اقتصاد خانواده را هدف گرفته، این روزها کرونا فکر و ذکر همه ما را به خود مشغول کرده. افراد از هم می‌پرسند آخرش چه می‌شود؟ وظیفه دولت‌ها در این میان چیست؟ دستگاه‌های عمومی و اجرایی چه باید بکنند؟ نهادهای مدنی و سمن ها چه کمکی می‌توانند بکنند. پویش‌ها و کمپین‌های مردمی چقدر در پیشگیری و شیوع بیماری و کاهش آسیب‌های اجتماعی آن نقش‌آفرینی می‌کنند.
      در مورد رفتار مردم هم باید بگوییم که بیکاری بیشتری معضل جدی خانواده ها بود. حال کرونا مزید بر علت شده و به نظر می‌رسد همه‌گیری کرونا تا آخر تابستان به طول انجامد.
      از هم اکنون تصویری از شهرداری پساکرونا داشته باشید، فردا دیر است. برگشت به شهرداری پیش از کرونا خبر از باختن بازی می‌دهد. شهر را به یک ورطه خطرناک می‌برد. با این وضعیت ممکن است شرایط کار سخت‌تر و سخت‌تر شود ادامه بیکاری برای گروه‌های کم‌در آمد و روز مزدان زندگی را سخت کرده، آبرومندانی که مستمری و پوشش حمایتی نداشتند ولی درآمد روزانه و هزینه‌کرد پس از دریافت مزد روز کار داشتند اکنون به دلیل اینکه صنایع خدماتی و گردشگری تعطیل شده‌اند، زنان کارگر منازل بیکار شده‌اند، آژانس‌ها و بخش‌های خدماتی همه بیکار شده‌اند، کودکان کار، دستفروش‌ها، کارگران فصلی و ساختمانی بیکار شده‌اند. هفتاد درصد درآمد شهر از محل کار ساختمانی و ساخت و ساز است که چهل هزار کارگر ساختمانی فصلی داریم که بیکار شده‌اند و بیکاری شامل اکثر صنوف شهر شده بنابراین ما نباید فقط به کسی کمک کنیم که قبلا در پروژه‌های شهرداری کار می‌کرده و فقط همین جامعه را پوشش دهیم. ما باید به نهادهای مدنی و اجتماعی و صنفی کارگران خدمات دهیم. اکنون شهرداری می‌تواند از این فرصت کرونایی برای همبستگی اجتماعی و ساخت و تقویت سازمان های مردم نهاد استفاده کند. بهترین فرصت برای شکل گیری نهاد اجتماعی و تقویت سمن‌ها است.
      با اینکه میدانیم شاید دولت در موضوع کمک به آسیب‌دیدگان اقتصادی ناشی از کرونا مقداری محدودیت داشته باشد؛ اما همین که مردم در این زمینه پیشرو و پای کار هستند، بسیار خوب است و باعث ایجاد اتحاد و وفاق بیشتر شده است. همانطور که گفتم شوراهای محله و سمن ها از اوضاع حال اهالی منطقه خود بهتر از نهادهای دولتی اطلاع دارند و پویش‌های مردمی که برخاسته از بطن جامعه است بهتر می‌توانند به شناسایی افراد نیازمند و ارتباط‌گیری هدفمند با آنان بپردازند. اما متاسفانه دولت خبر از معافیت مالیاتی خیرین به شرط واریز کمک‌ها به حساب‌های اعلام شده داده‌اند. آیا این رقابت با سازمان‌های مدنی نیست؟ دولتی که دسترسی به منابع مالی زیادی از جمله صندوق توسعه دارد چرا به فکر رقابت با پویش‌های مردمی افتاده؟ آیا در این صورت خیرین تمایلی به کمک مستقیم به مستمندان خواهند داشت؟ لذا ضروریست با حمایت از پویش‌ها و کمپین‌های مردمی و پرهیز از موازی‌کاری به اطعام بیکاران ناشی از کرونا بپردازیم و جنبه روانی این بیکاری را از دوش خانواده‌ها برداریم. و فراموش نکنیم سازمان های مردم نهاد سرمایه‌های اجتماعی این شهر می‌باشند، سمن‌ها و انجمن‌ها با تخصص، پژوهش و پیگیری در مسائل مختلف اجتماعی ورود پیدا کرده و از ظرفیت و توانمندی قابل توجهی برخوردارند و با توجه به اینکه شورای اسلامی شهر نیز نهادی مردمی می‌باشد، امیدواریم با برنامه‌ریزی هدفمند با استفاده از این همکاری گسترده و مستمر بتوانیم از وجود سازمان‌های مردم نهاد در پیشگیری، کنترل و کاهش معضلات اجتماعی و مشکلات بهره بگیریم.

       


       

      تعداد بازدید: 71
      نام:
      پست الکترونیک:
      شرح نظر:
      کد امنیتی:
       
      ارزیابی
      ارزیابی این مورد:
  •     بازدید کنندگان امروز : 1807    بازدید کنندگان دیروز: 1484    کل بازدید ها : 5,459,810
  • کلیه حقوق این سایت متعلق به شهرداری مشهد می باشد.
    تامین و به روزرسانی محتوای این سایت توسط شورای اسلامی شهر مشهد انجام میگردد.
    طراحی و پشتیبانی فنی: سازمان فناوری اطلاعات و ارتباطات شهرداری مشهد